KELOĞLAN'IN FÜZESİ
Bir varmış, bir yokmuş. Ülkenin birinde Keloğlan yaşarmış. Uzaya meraklıymış. Bir gün bir füze bulmuş. Füzeyle Jüpiter'e gitmiş. Uzayda tur atmış. Sonra dünyaya dönmüş. Masalımız da burada bitmiş.

KELOĞLAN VE KORSANLAR
Bir Keloğlan varmış. Kayıkla denize açılmış. Korsanlar, kayığı almışlar. Keloğlan'ı denize atmışlar. Keloğlan yüzerek kıyıya çıkmış. Masalımız da burada bitmiş.

KELOĞLAN'IN SARAYLARI
Evvel zaman içinde bir Keloğlan yaşarmış. Rüyasında hazine üstünde yattığını görmüş. Evin altını kazıp, hazineyi bulmuş. 365 tane saray yaptırmış. Padişahın kızıyla evlenmiş. Masalımız da burada bitmiş.

------------------------------------------------

BANA KELOĞLAN DERLER
Tarlaya biber ektim
Bahçeye fidan diktim
Şu masal dünyasında
Keloğlan olarak tektim.

Kimse beni geçemez
Benimle yarışamaz
Benim aştığım yüce
Dağları onlar aşamaz.

La Fonten saraylarda
Fransa'da, İspanya'da
Tatlı hayat yaşamış
Kralların sofrasında.

Andersen dersen İsveç'te
Aklı fikri gelgeçte
Masallar yazmış ama
Beynimizde süzgeçte.

Grimm Kardeşler vardır
Onlar birer Alman'dır
Almanlara sorarsan
Dertlerine dermandır.

Bana ne La Fonten'den
Andersen'den, Grimm'den
Avrupa'da masal kitaplarında
Var mı hiç Keloğlan'dan?

Ben bana benziyorum
Anadolu çocuğuyum
Beni sallamayanı
Sallar söker atarım.

Masal kitabı basanlar
Yerli yazara kızanlar
La Fonten, Grimm deyip
Andersen'den çıkanlar.

Ey yayınevleri
Bilgi, kültür evleri
Yerli yazar yok, Avrupa çok
Avrupa kültür evleri.

SON

-------------------------------------------------

DEĞİRMENCİ KELOĞLAN İLE ARAP
Eski zamanlarda bir Keloğlan yaşarmış. Bu Keloğlan tembellikten bıkmış. Arabın biriyle ortak olmuş ve bir değirmen satın almış. Keloğlan kısa zamanda değirmenciliğe alışmış. Gelen buğday, arpa ve mısırı değirmende öğütüp un yapıyor ve para kazanıyormuş. Bazı müşteriler para yerine öğütülen tahılın birazını değirmen hakkı olarak bırakırlarmış.

Keloğlan'ın ortağı arap gün boyu geziyor ve akşamüstü gelip hasılatı alıyormuş. Öğütülen tahılı arabasına yükleyip kasabada satıyormuş. Arap giderek zenginleşmiş. Keloğlan ise, fakir kalmış.

Aradan aylar geçmiş. Bakmış Keloğlan olacak gibi değil, arap kazancın hepsini alıyor. Araba oyun oynamaya karar vermiş. Arap geldiği zamanlar, bugün müşteri gelmedi, kazanç olmadı diyerek, hasılatı eve götürüp anasına vermiş. Öğütülen tahılı ambara saklamış.

Bir yıl sonra arap değirmenden umudunu kesmiş ve Arabistan'a gitmiş. Keloğlan değirmende çok çalışarak zengin olmuş. Padişahın kızıyla evlenerek mutlu olmuş.

SON

------------------------------------------------

KELOĞLAN İLE KELAYNAK KUŞU
Vakti zamanında ülkenin birinde en güzel kel yarışması düzenlenmiş. Çok sayıda kelin katıldığı bu yarışmada Keloğlan ile Kelaynak finale kalmış. Keloğlan Kelaynak'ın güzel olduğuna inanıyormuş. Yarışmayı onun kazanacağını sanıyormuş ama buraya gelirken anasının, birinci olmadan, ödülü almadan sakın gelme. Seni eve koymam bilmiş ol, demesini de hiç unutmamış. Ne yapıp edip yarışmayı kazanmalıymış.

Keloğlan ile Kelaynak geceyi geçirecekleri handa odalarına çekilmişler. Daha sonra Keloğlan Kelaynak'ın odasına gitmiş. Bakmış Kelaynak aynanın karşısına geçmiş kel kafasını kaşıyor. Keloğlan, sen güzelsin, sen benden güzelsin, sen en güzelsin, diyerek Kelaynak'ı övmeye başlamış. Bunun üzerine Kelaynak şişinmiş, kabarmış. Sonunda ayna çatlamış, Kelaynak patlamış. Kelaynak'tan kurtulan Keloğlan gidip odasına yatmış. Ertesi gün rakibi gelmediği için birinci seçilen Keloğlan yüz akçe ödülü alıp evinin yolunu tutmuş.

SON

--------------------------------------------------

KELOĞLAN DAĞLAR PADİŞAHI
Bir varmış, bir yokmuş. Bir Keloğlan varmış. Bu Keloğlan zamanla büyüyüp gelişmiş. 20 yaşına girmiş. Mert, yiğit biriymiş ama çalışmayı sevmez, boş gezenin boş kalfası misali koca boyuyla gezer dururmuş. Garip anacığı çalış, para kazan dedikçe, para benim neyime, deyme ana keyfime, yazık olur emeğime, et doldur tabağıma, dermiş.

Günlerden bir gün Keloğlan iftiraya uğramış, kolculara yakalanmamak için, dağlara kaçmış. O yörenin beyi, Keloğlan'ı altınlarımı çaldı diye suçlarmış. Beyin baskısından yıllardır bıkıp usanan köylüler, Keloğlan'a ekmek, yemek götürerek onun dağları mesken tutmasını sağlamışlar. Bir iki derken, tarlalarda karın tokluğuna çalışmak istemeyen on köylü Keloğlan'ın çevresinde saf tutmuş. Keloğlan gücüne güç katmış ve bir gün adamlarıyla düze inerek beyi sindirip korkutmuş. Tarlalarda ırgatlık yapan köylüler, Keloğlan'ın yanına gelerek, sen çok yaşa emi Keloğlan diye bağırmışlar. Kolcular, Keloğlan'ın etrafını sarınca araya girerek Keloğlan'ı dağa kaçırmışlar.

Olanlardan haberdar olan o ülkenin padişahı tebdil kıyafet gelerek köylülerle konuşmuş, Keloğlan'la tanışmış. Onun iftiraya uğradığını anlamış. Sonradan kimliğini açıklamış ve Keloğlan'ı sarayına davet etmiş. Sarayda padişahın dünya güzeli kızını gören Keloğlan kıza aşık olmuş. Kız da ününü duyduğu Keloğlan'ı görür görmez sevmiş. Sonraki bir gün Keloğlan anasıyla gelerek padişahtan kızını istemiş. Padişah kızını Keloğlan'a vermiş. Düğün günü bey bir kenarda eğlenceleri izlerken, onun baskısından kurtulmuş olan köylüler oynamışlar, eğlenmişler. Yıllar sonra bile çocuklarına, torunlarına Keloğlan Dağlar Padişahı diyerek anılarını anlatmışlar.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım
   

Hayatı, başkalarının dayattığı, rahatlık veren, düşüncelere göre şekillendirmek hatadır.

Günümüzde; inançlar sarsılmış, değerler çürümüş, ahlâk çökmüştür.

Nietzsche'nin Tanrı öldü çığlığı, Tanrı’yı inkar değil, insanların; mutlak doğrulara inanmaması, ahlaksızlık ve kötülüğü tercih etmesinedir.
Bu, zımnen, Tanrı'yı tanımamaktır.

Bugün toplum derin bir boşluğa düşmüştür. Asıl tehlike budur.
Bundan tek çıkış yolu; insanın, yaradılış normlarına dönme gayretiyle, kendiyle yüzleşme cesareti gösterebilmesidir. Bu cesaret herkeste yoktur.
Çünkü insanın kendisiyle yüzleşmesi ve özgün değerleri inşaa etme sorumluluğu alması; geçmiş hataların da, yalnızlığın da bedelini ödemeyi gerektirir.

İdeal insan; kalabalığın alkışladığı değil, gerektiğinde yalnız kalabilen, kendini aşmaya çalışan; alışkanlıklarını, korkularını, ezberlerini sorgulayan, dünle yetinmeyip, bugünü de, yeni baştan, dönüştürmeye çalışan insandır.

Kendisiyle yüzleşmeye cesaret edenler, başkaları için de, ideal bir rol modeldir.

Kök Teñğri Türk'e Kut ve Utku Versin!

Bir sistemin kalitesizliği, liderin dışındaki yöneticilerin, kalitesiz kişilerden seçilmesinden, anlaşılır.

Büyük vurgunların, suçların ve kötülüklerin döndüğü totaliter sistemlerde, fillerin kavgası bile tiyatrodur, yalandır.
Çünkü hepsi; yerlerinden, kazançlarından ve sahip olduklarından memnunlar.
Bu nedenle, kimin hangi koltukta oturduğunun önemi yoktur.

Unutmayalım ki; fillerin tepiştiği bir yerde karıncaların değeri ne kadarsa, büyük günahların işlendiği, totaliler sistemlerde de, insanların değeri, ancak, o kadardır.

Karınca, fillerin kavgasında, taraf tutmaya kalkarsa; ya ezilerek, ya da fillerin pisliğinde boğularak yok olacaktır.
Bu durum, fert ve topluluk olarak, insanlar için de geçerlidir.

Unutmamak gerekir ki, filler tepişir, karıncaların canı çıkar.

Bu olgu; dünün de, bu günün de, yarının da değişmez gerçeğidir.

Kök Teñğri Türk'e Kut ve Utku Versin!

Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş, sosyal medya hesabında;
25 yıldır kullanılan, 220 km asbestli, su boruları yenileniyor.
Diye yazmış.
Ak troller hemen üşüşüp;
Abdestli boruları niye söküyorsunuz? Din düşmanları!
Diye itiraz etmişler!

Akli malûliyet kabûl edilebilir, ama aptallık, ahlâki bir problemdir.

Fıkra gibi bir ülkede yaşıyoruz.
Şimdiki zaman hallerinin yanında, Aziz Nesin hikayeleri, solda sıfır kalır.

Kök Teñğri Türk'e Kut ve Utku Versin!

 

Abi o kadar da değil diyecem ama daha da beter görüntüleri görüyoruz.

Yıllardır dalga diye söylenen ahan da şu meşhur videosu deseler, daha az şaşıracam.