Gönderen Konu: Xaçlı Yéniçériler  (Okunma sayısı 2368 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Tonyukuk

  • Türkçü-Turancı
  • ****
  • İleti: 140
Xaçlı Yéniçériler
« : 18 Haziran 2011, 19:46:00 »
          Xaçlı Yéniçériler

AKP ikinci Trova Atı, işbirlikçi islamçı faşizmin özüdür

Türkiye Türk-Dünyasının baş qalasıdır, onun geleceyi bizim geleceyimizdir.

Ulusların, ister "génétik" ister ekinsel (kültürel) özel yapısı olduğunu démeyimiz yanlış sayılmaz. Türk ulusunun da özelliyi boşqulu(heyecanlı), dözümsüz, unutqan, xoşgörülü, qorxmaz, deliqanlı, arı(saf), qolay aldadılan, qolay inanan, savaşqan, ... olmasıdır. Bu özellikler ulusumuzun  öyküncünde(tarixinde) olumlu-olumsuz izini qoymuş, dost-düşmen de buların bilincinde olaraq öz yararlarına qullanmışlar. İnsanoğlu elde étdiyi déneyimleri(tecrübeleri) sonrakı quşağına(nesline) vérmek çabasındadır, bu üzden yéni quşaq öyküncünü bilincli öyrenmekle, ondan ders almaqla görevlidir. Ancaq çoxu vaxt, özellikle Türklerde béle déyil, dédiyimiz o unudqanlıq üzünden çağaşırı géne géçmişdeki çözülmemiş sorunlara hazırlıqsız yaxalanıb, önüne dikiltilir! Buna, öyküncün yinelenmesi (tarixin tekerrürü) de déyilir. Ulusların öyküncü başqa uluslarla yarışda (reqabetde) yaradılır, bu yarışlarda qazanan  ise öyküncü yazar. Unutmayalım yénilgeye uğrayanlar da unutqan olmasalar öz öykünclerini yazma girevesindedirler!

Açar sözcükler

Dün: Malazgird Savaşı, Xaçlı Yürüşler, İstanbulun alınması, Qurtuluş Savaşları, Sévr'den Lozan'a  géçiş, Mustafa Kamal Paşa -Türk Cumhuriyetinin quruluşu-

Bugün: Kamalizmi yox étme çabaları, Lozan'dan Sévr'e dönme çabaları, AKP erki -İslam Emirliyi sévdası-




    

Çevrimdışı Tonyukuk

  • Türkçü-Turancı
  • ****
  • İleti: 140
Ynt: Xaçlı Yéniçériler
« Yanıtla #1 : 18 Haziran 2011, 19:46:21 »
        1- Türkiyenin qonumu

Malazgird savaşından sonra Türklerin siyasal egemenliyi(hakimiyeti) Ortadoğuda qurulmaqla yanaşı ecem(fars) dilinin yayılması da bölgede başlayıb, bu sürec Moğul dövründe de sürür. Usmanlı devletinin qurulması ile Türk dili Türk imparaturluğunda yazı dili olub, ancaq Türk Sultanı İslam Xelifesi olaraq höküm sürmeye başlayınca ister-istemez inanc(din) dili olan erebce, onun yanında da müselman olandan sonra Türk géçmişinde iz bıraxan ecemce de étkisini qoymaqdadır. Türk Sultanının müselman olduğundan, dünyada da sürekli böyük qavğalar inanclar üzünden olduğundan Türk kimliyi müselman kimliyi altında solub, ereb-islam ekini(kültürü) Omeviler, Abasiler dövründeki gibi de olmasa üstünlük qazanır. Qustenteniye'nin (İstanbulun) alınması ile Türklerin üç qıtaya egemenlikleri damğalanırken Avrupalı artıq Türkü müselman adı ile tanımlayıb, ona egemenlik qarşıtlığı yanında inancsal düşmençiliyini de ekleyib, onu yénmek üçün eline düşen herhankı gireveni(fürseti) qaçırmır. 19. yüzilin sonlarına doğru toplumsal, siyasal, tékniksel gelişmeleri elde éden Avrupa, Ortaçağ İslam uyqarlığından(medeniyetinden) el üzebilmeyen, iller boyu süren yozlaşma, evlenmeler sonucunda Türk kimliyini onunla da Türk boylarının dayanışmasını (hemreyliyini) itiren Türk imparaturluğundan öc(intiqam)-alma duyqusunu gerçekleşdirir. Bu doğrultuda Türk olmayan xalqları qışqırdaraq Türklerin üzerine quşqurdub, imparaturluq çöken yérlere özleri el qoyub, özellikle ereb bölgelerinde sömürgeçilik erklerini quraraq birinci dünya savaşından sonra artıq bélini qaldıra bilmeyen imparaturluğun ana torpaqları olan bugünkü Türkiye'ni işğal éderek Türk egemenliyine son qoymaq isteyirler. Ancaq, özgürlüyü séven, qulluqçuluqda yaşamağa alışmayan Türk xalqı géricilerin, yobazların bütün çabalarına qarşın Mustafa Kamal Paşa başçılığı ile düşmenlere qarşı qoyaraq şanlı Qurtuluş Şavaşları ile Türk yurdunu qurtarıb, imparaturluğun çöküklerini silib-süpürerek yéni çağdaş Türk Élliyini (Cumhuriyetini) quraraq Sérv anlaşması gibi bütün bölücü, boğucu dayatmaları aşıb, dévrimler gerçekleşdirerek çox acılardan, sancılardan sonra şahlanmaqda olan yép-yéni Türk ulusunun doğuşunu dünyaya bildirir. Türk Élliyi quruluşundan ikinci dünya savaşına dek géçmiş devletçiliyine dayalı bütün alanlarda inanılmaz böyük başarıya qol çekir. Türk ile Türk dili ereb-ecem boyunduruğudan qurtulub öz yaradıcılığı ile ekin(kültür) üretimine başlayınca gériciliyi, yobazlığı, bayağılığı, qara düşünceleri, kölelik anlayışını, xalqdan qopuqluğu püskürüb, özgürlüye, çağdaşlığa, gelişmeye, özünü sévmeye, bağımsızlığa qucaq açır. Bu da doğal olaraq içde-dışda Türk ulusunu sévmeyenlerin acımasız tepkileri ile qarşılanıb, bu gelişmeni durdurmaq üçün içeride altyapısı, pulu-parası; dışarıda da çoxlu desdekçileri olan işbirlikçi islamçı qullar devreye soxulurlar.

İkinci dünya savaşından sonra yéniden yayılmağa başlayan aydınlıq dalqası daha çox sosyalizm, komunizm ülkülerini(idéalarını) qapsamaqdadır, yalnız bu da Rus daha sonra Çin sosyal-impéryalizminin sömürgeçilik maşası olaraq qullanmaqda olduğundan batılı impéryalizm güclerinin tepkisi ile qarşılanıb, bu dalqanı durdurmaq üçün din-inanc kartı daha güclü oynanmağa başlanır. Din eski olduğundan doğası yénilikçiliye, aydınlaşmağa qarşı, qara-xalq arasında da géniş yayıldığından bu yolda elvérişlidir. Türkiye'de İsmet İnönü'nün iş başına gelmesi ile bu yöntem yürülüye géçmişse de Adnan Menderes'in dövründe açıqcasına qullanıma qoyulduğu gizledilesi déyil. Sonralar dönemin cumhurbaşqanı Cevdet Sunay 1968'de déyir: "Biz devletin kilid merkezlerine yérleşdireceyimiz kişileri İmam-H(X)atip oxullarında yétişdiririk". Avrupada yénileşen -réformlaşan- xristiyan inancı toplumda özüne uyqun ulusal işlemi üstlenirken müselman ölkelerde İslam öz tutuculuğunu qoruyaraq ümmetçilik anlayışı gereyi "Yaşıl Qurşaq" qalxanı olaraq uyqulamağa géçir. Bu tasarı(projé) başarılı olduğundan Rus impéryası çökdüyünden sonra özgürlüye yéni qavuşan Doğu Bölüyünde (Şerq Blokunda) yérleşen ölkelerde xristiyançılıq élesine de müselman ölkelerinde islamçılıq, özellikle Ortadoğu'da uyqulama biçimi (formu) başarılı olduğundan, amacadoğru gelecekde daha da qullanımlı olabileceyinden ingilis dili ile dések "up to date" olub, bu döne Amérikanın yéni istératéjisi doğrultusunda Böyük Ortadoğu Projési (BOP) adı altında "Ilımlı İslam" donu ile bölgede güclenen özgürlükçü gelişmiş ulusalçılıq, özellikle Türk ölkelerinde  buxovlanıb, yéni aydınlaşma dalqası étkili oluncaya değin (qeder) bir 50 il daha sömürgeçilerin çıxarları qorunacaqdır.

İmpéryalistler Iraqda ereb ulusçuluğunun (milletçiliyinin) yéni simgesine çévrilen Saddam Hüséini devirmeden önce Türkiye'de apar-topar Receb-Abdullah (Erdoğan-Gül) cütlüyünü iş başına getirib, üstelik Recebi de BOP'nin éşbaşqanlığına yamayırlar. Türkiye'de Atatürk ilkeleri adı ile tanılan uyqarlıq, çağdaşlıq deyerleri géniş çapda menimsenildiyinden ilk başda o deyerleri sulandırıb, savunanlarını étkisizleşdirmek gerekir. Bu üzden "Türk İslam Séntézi" déyilen ne değin Türk ne déğin İslam olduğu belli olmayan aldatmacanı héç gündemden düşürmeyib, güclü propaganda aracları ile durmadan Kemalizme qarşı qullanırlar. Amac sömürgeçiliye qarşı direnen Kemalizmi étkisizleşdirib, Türkiyeni boyunduruq altına almaqdır, islamçılar ise kiçik çıxarlar saqlamaq üçün buların gönüllü esgerleri, "yéniçérileri" olurlar.

2- Türkiyenin ereb dünyası ile ilişgileri

Usmanlı devletinin yıxılmasından sonra Türkiye ile ereblerin ilişgileri bir çox alanda ara-sıra qopuqluq düzéyine ulaşsa da son 20 ilden beri bir néçe olaydan başqa, özellikle Suriye'nin PKK téror örgütünü qapı dışarı étmek zorunda qaldığından sonra canlanmağa başlayıb, AKP erkinin islamçılıq, yéni Usmanlıçılıq baxışları gereyi daha da gelişmekdedir. Bu gelişmelerin doğallığından danışabileceyimiz gibi Avrupanın Türkiye'ye qarşı bilincli dışlayıcı tutumunun bu yönlendirmede böyük payı olduğunun vurqulamasını da unudmamalıyıq. Türkiye köprü olmaqla özü de ereb uyqarlıq yörüngesine dönmeli, bélesine bir daş ile iki quş vurulmuş olur. Türkiyein: 1- Cumhuriyetden beri başlayan batı uyqarlığı çizgisinde ilerleyişi, gelişimi engellenib, 2- özü de sömürgeçiliye uyğun alanlara eklenir.

İngiltere-Amérika'nın ereb dünyası ile ilişgileri évrensel çıxarları çerçivesinde qurulub, tam anlamında bir sömürgeçi özellik(karaktér) daşıyır, oların ereb dünyasından alacağı yalnız ucuz neft olub, tersi ise ekinsel(kültürel), tékniksel ürünlere(mallara) elvérişli bazar olmasıdır. Bu doğrultuda Almanya, Fransa, Japon, Çin gibi téknoloji dévleri de öz tékniksel üstünlükleri ile ereb dünyasında özlerine pay ayırmaqla siyasal amaclarını güdüb, ilk iki ölke ekinsel alanlarını da anglosaksonlara qarşı génişlendirmeye can atır. Türkiye'ye gelince buların tersine bu ilişgide reqib ölkelerin yanında suna bileceyi vurqudeyer téknolojisi olmadığından yalnız dellalıq édebilerken ereb din-kültürünün altyapısı Türkiye'de güclü olduğundan tutucu-gérici kültürel basqınlara uğramaqdan qaçabilmemesidir. Démek Türkiye'nin ereb dünyası ile ilişgilerinde payı belli bir çévreye getirim(rant) qazanclarının saqlanılmasının yanında yalnız bir yönlü qarşı basqınlara uğraması olub, bunun da anlamı  Türk ulusunun gelişmesinin, yéni dünya ile ayaq saqlamasının baltalanmasıdır. Türkiye'de islamçılar qışqır-bağırları ile Filistini qurtarmalarını bildirirseler de, erebler bunu amaclı bir propaganda aracı olaraq deyerlendirib, gerçekden inanmadıqları gibi Türklere de güvenmirler. Erebler déyirler: bölgede üç ereb olmayan ölke var, -Türkiye, İsrail, İran- bular öz çıxarları üçün ereblerin işlerine qarışıb, ereb birliyinin gerçekleşmesini de engelleyirler.

Amérikanın istemi olmadan su içmeyen AKP erki (iqtidarı) Iraq savaşında Türkiye toprağından Amérika güclerine sözde "géçiş" vérmeyib, Kerkük'de Türk esgerlerinin başına çuval géçiren amérikalılara sesini çıxarmayıb, ancaq Davos'da quraşdırılmış gösteri (şov) yapmaqla, Qezze şeritine insancıl yardım daşımaq adı ile yollanan qışqırdıcı (provakativ) Mavı Marmara gemisinin sonucuyla ereb kütlesinin gönlünde "taxt qurmağı" başaran Receb Erdoğan, bulardan önce de qonaqevinde (hotélde) Saudi Erebistan şahının elöpmesine qoşmaqla ereb başçılarının onayını alan Receb-Abdullah cütlüyü Amérikanın yönetmenliyi ile Böyük Ortadoğu Projésinde yéni Usmanlıçılıq macerasında bir dahakı Erebistan Lourensi'nin kim olacağı indilik gizli olmaq qoşulu ile oynamağa başlayır.

3- Türkiyenin Batı (Amérika-Avrupa) ile ilişgileri

Qurtuluş Savaşlarından sonra böyük önder Qazi Mustafa Kamal Paşanın başçılığı ile gerçekleşen dévrimler étkisini yurdiçi-dışında qoyarken başı öz çalxantıları ile qarışan Avrupa, Türkiye ile istediyi gibi uğraşmayı bacarmamaqla ikinci dünya şavaşından sonra Amérikanın egemenlik üstünlüyüne de baş eyir. Bu arada Türkiye işlerine geldiyinden, onu öz ellerine saqlamaq üçün onunla géçinmeye başlayıb, Batıyla calaşdırmaq adı ile bir çox quruluşlarında gerçekden istemeseler de ortaqlaşdırarken içişlerine qarışmaqdan belli bir ölçüde çekinib, ancaq Sovétlerin çökmesi ile başlayan sürecde bütün olanaqları ile Türkiye'ni epridmeye/yıpradmağa, dışlamağa çalışırlar. Ulusal aydınlıq düzéyi(seviyesi) belli bir aşamanı aşan Türk xalqı sağ-sol démeden bu altdan yürüdmelere qarşı qoymağa başlayınca yéni uyqulamalarla gözdağı vérmek üçün PKK téror örgütünü qollayıb, ancaq gözlemediklerinden de artıq olumsuz tepkilerle qarşılaşınca başqa yöntem séçmeye zorlanıb, bu kez démokrası maşası altında ulusalcı, bilincli, özgürlükçü gücleri devredışı bıraxmaqla aydınlığa, çağdaşlığa iğrenen(nifret éden), qara düşünceleri ile bilgisiz xalq arasında özlerine daban qazanmış işbirlikçi sermayenin qulluqçuları olan islamçıları desdekleyib, sıraları da satın-alınmış "Aydın"-larla donatılır. Iraq savaşı aşamasışnda Ecevit hökümeti telem-telesik Milliyetçi Hereket Partisi (MHP) yardımı ile devrilib, AKP iqtidara çatdırılır. Bular Batılıların sunduqları üstünlüklerle qarşılıqlı çıxarlar doğrultusunda ilerleyirler. Batı évrensellik güdümü ile xalqın ulusal bilincden uzaqlaşmasını, islamçılar da Usmanlı imparatorluğunun son illerinde İtihad-Tereqi'ye qarşı olduqları gibi ümmetçilik saçmalıqlarını gerçekleşdirmesini amaclayaraq Türk ulusunu batlağa sürükleyirler. Türkiye yénilmek üçün özgeleşdirilmeli, Türk ruhundan, Atatürk ilkelerinden arındırılmalı, buna göre de Cumhuriyet dövrünün bütün deyerleri yox édilmelidir. Bu düzéyde, din özgürlüyü adıyla islamçılıq yobazlıq-bağnazlığını yayqınlaşdırmaqla Türk ulusunun iç dévingenliyini (dinamikliyini) öz içinde boğuşdurub, özgürlükçü, ulusalcı, ilerici düşünceleri badaqlamaqla dünyaya açılmasını engelleyib, gelişmesini qısıdlayırlar.

Türkiye 1959 ilinde Avrupa Ékonomik Topluluğu adı ile tanılan bugünkü Avrupa Birliyine (AB) üyelik üçün baş vurub, 1963-de Ankara Anlaşması ile bir ortaqlıq tasarlısı oluşumuyla çoxlu yéniş-yoquşdan sonra 1999 ilinde Hélsinki zirvesinde Bülent Ecevit başçılğı ile Türkiye'nin aday adaylığı onaylanmağa zorlanır. Adaylıq sürecinin başlamasına baxmayaraq, AB-nin başını çeken ölkeler özellikle Fransa ile Almanya deyişik nedenleri bu sıradan Türkiye'de démokrasi anlayışının, din azadlığının olmadığını(!) mahna éderek Türkiye'nin Birliye qatılmasını engellemek üçün qarşı çıxırlar. Bu nedenlerin ne değin(qeder) uydurma olduğunu bu qarşılığa öncülük éden Fransanın bir yandan Türkiye'de başörtü(hicab) qadağasının oxullarda, biliyurdlarda (ünivérsitelerde) qaldırılmasını isteyib, obir yanda da öz öğrenim yérlerinde héç sayıya gelmeyen başörtülü öğrencilerin girişlerine uyumlaşdırma, qaynaşdırma (éntégre étmek) adı ile qadağa qoyub, küçe-bazarda qapalı dolaşan qadınlara yüksek para éle de oları bu davranışa yönlendirenlere böyük tutarda(miqdarda) para, dusdaq cezası kesmesinde açıq-aydın görmek olar.

Amérika özellikle son 8 ilde Türkiye'nin AB üyeliyinin desdeklediyini söyleyir. Bu sözden artıq ileri gétmeyen desdeyin Türkiye'ye bir yararı olmasa da amacadoğru islamçıları güclendirmeye yarayır. Yoxsa, Fetullah Gülen adlı teriqet-mafiyasının başçısı Türkiye'den yarqı elinden qaçıb, Amérikada yérleşerek Türkiye'ye höküm süre bilmezdi. Bélesine Batıda yaqşı alınmayan géricilik, islamçılıq; çağdaşlıq, xoşgörü qalasına dönmüş bir Türk ölkesinde baltalamaq aracı olduğundan yaqşı sayılır!

AB'nin bir deyerler topluluğu olduğunu anladıb, Türkiye'nin de bu deyerleri yiyelendiyinde bu birliye qatıla bilmesini söyleyirler. Yalnız, Türkiye'nin müselman bir ölke olduğundan kültürel açıdan bu deyerleri qavraya bilmeyeceyini bu üzden de bu birliye alınması olanaqsız olduğunu déyenler az déyil. Démek Türkiye'ni dışlamaq üçün bilincli olaraq démokrasi adı ile islamçılığı güclendirib, 50 ilden artıq süren çabanı öz-özünden çıxmaza sürerek sonlanması saqlanacaqdır. Béle déyilse, neden Türkiye yurddaşlarının gezi özgürlüklerini qısıdlayıb, girişçe(vize) qoşullarını günü-günden çetinleşdirirler. Türkiye pasaportu daşıyanlar 90-cı illere dek bir sıra Batı Avrupa ölkelerine girişçesiz, qalanlara da bugünün tersine qolaycasına alınan girişçe ile geziye  çıxabilirdiler.

Batı'nın Türkiye'ye qarşı tutumu "doğ(v)şana qaç tazıya tut" démekdir, onun derdi démokrasi, din azadlığı yada herhankı bir ayrı derd yox, öyküncüne sığmayan Türk varlığıdır, islamçılıq da bu yolda onun yarağıdır.

4- Türkiyenin Türk Éllikleri(Cumhuriyetleri) ile ilişgileri

Sovétlerin dağılması ile özgürlüye qavuşan Türk ölkelerinin bağımsızlığını Türkiye ilk devlet olaraq  tanıyınca bu xalqların gözleri Türkiye'ye dikilir. Ancaq, Türkiye ister ekinsel(kültürel) ister toplumsal ister ékonomisel héç de bu isteye qarşılıq vérme durumunda déyil. Yalnız bir sıra dinçi quruluşlar milletçi adı ile olarla maraqlanmağa can atsalar da Sovét kültürü ile yétişen kütle, ilk başda boşqudan doğan istekle oları qarşılayıb, sonra ise ilgisizlikle yollandırır.  Bu ölkelerden Türkiye'ye ilk gelenler özellikle aydınlar, uzutçular (senetçiler) kültürel diskinti(şok) ile qarşılanıb, umduqlarını bulmayınca géne Moskova'ya üz çévirmeli olurlar. Türkiye'de yaşamsal qoşullar gözlenilen gelişmiş düzéye ulaşmadığından éle de bellirsizlikden doğan iç-siyasal çalxantıların sonucunda bu istekleri qarşılaya bilen somut(konkrét) héç bir devlet politikası olmadığından qısa sürede üretilen uzmancıl (profésiyonal) olmayan politikalar üzeysellikden (sethilikden) dolayı başarı elde édebilmir. Türkiye'de xalqın Türk xalqları üzerinde bilgileri olmadığı acı bir gerçek olmaqla yanaşı teriqetçı Turgut Özal'in Azerbaycanla ilgili "olar şie'dirler, bizden çox iranlıları ilgilendirerler" dédiyi ünlü sözü, siyasetçilerin de ilgi-bilgi düzéyini aydıncasına yansıdır. Türk Élliklerini Türkiye médyasında ilkbaşda "Türkü cumhuriyetleri" adlandırmaları da dédiklerimizin açıq qanıtı sayılabiler. Özgürleşmiş Türk xalqları ile ilk ilgilenenler bellirtdiyimiz gibi islamçılar olub, bular da o xalqların Türk olduqları üçün yox, islam inancını unudub "gavurlaşmışlar" yéniden islamın qucağına döndürmek gerekliyinden yola çıxırlarsa da diledikleri başarını, olardan daha da çabuk davrananlar olduğundan elde édebilmeyirler. Azerbaycanda, Türk topluluqlarında, Türkistanda (Orta-asıyada) ereb ölkelerinden, iran adlandırılan yérden bir sürü dénetimde (kontrolda) olmayan aşırı islamçılar işe girişibler. Bunu izleyen Amérika çox çekmeden, güdümünde olan Fetullah Gülen'in başını çekdiyi "Nurçular" adı ile tanılan "ılımlı islamçı"-ları Türk oxul-biliyurdu açmaqla görevlendirerek soruna el qoyur.

Ermenilerin rus desdeyi ile Azerbaycana qarşı açdıqları savaş dünya éle de Türkiye médyalarına daşınınca yarımçıq da olsa xalq belli bir qonularda özellikle Azerbaycan éle de Türk Éllikleri üzre bilgilenmeye başlayıb, Élçibey'in çabaları ile ulusçular(milletçiler) daha çox ilgilenince islamçılar görünüşde de olsa susqunluğa, sollar ise beslendikleri rus qaynaqlı düşünüm(idéoloji)-lerinden dolayı qarşı yanda yérleşmeye üstünlük vérirler.

Devletin siyasal istencinden (iradesinden) daha çox kişisel girişimlerle gelişmeye başlayan ékonomiksel ilişgiler böyük firmaların ilgisini çekince devlet düzéyinde de belli tasarlar (projéler) gerçekleşmeye başlayıb, hava yollarının açılması ile geliş-gédişlerin çoxalması sonra da öğrencilerin deyişik Türk ölkelerinde éğitim almaları sonucunda oluşan bilgi axımı ekinsel açıdan doğan ölçülü sürtüşmeleri, ara-sıra çıxarlar üzünden devlet ilişgilerin qopuqluğadek varmasına baxmayaraq eyilimli yanaşımlarla çözülmeye başlayır.

Dil birliyinin, déyelek (diyalekt, lehce) ayrılığına baxmayaraq Türk xalqlarının arasında en önemli birleşdirici, qaynaşdırıcı öğe (unsur) olduğunu vurqulamaq gerekir. Bu doğrultuda Türkiye médyasına düşen pay çox böyük, ancaq ne yazıq bu médyalar tékniksel baxımdan güclü olsalar da bilimsel, aydınlıqcılıq(éntéléktuél) baxımından yalnız yétersiz yox, çoxu vaxt yozlaşdırıcı, bayağı, deyersiz, ucuz, uzmanca olmayan ürünleri sunmaqla Türk xalqlarının ilgisini, beyenisini qazanmırlar. Bulara örnek, uydu (satalait) aracı ile dünyaya yayılan çox sayılı özel télévizyonların génellikle propagandacı, iğrenc doğuran boş vérilişlerini anımsadmaq olar.

Türk devletleri ile ilişgide ara-sıra sorunların yaşanması siyasal sorun olmaqdan daha çox devlet başçılarının kişisel yeğlemeleri (tercihleri) ön plana çıxırsa da Günéy Azerbaycan éle de Iraq'da olan Türklerin sorunları ile yanaşmaq daha doğrusu yanaşmamaq bütünlükle çıxar yönümlü éle de siyasal anlam daşımaqdadır. Türkiye'de sağ-sol ayrımı olmadan kütlenin bütün qatmanında bilincsizlikden oluşan iran adlandırılan ırqçı fars-şie devletine bir "héyranlıq" duyqusu var, bu héyranlıq özellikle son vaxtlarda fars ma(o)llalarının yalancı, aldadıcı sözlerine uyaraq éle de böyük çapda parasal, aracsal yardımları ile islamçıların arasında daha da qızqınlaşıb, olar da bu ortamı olduqca bir yanlı öz ırqçı, basqıçı yararlarına qullanırlar. Özellikle bu olqu farsların Azerbaycan devletine qarşı apardıqları yayılmacılıq siyasetlerinde göze çarpıb, Türkiye islamçılarının eli-ağzı ile de işlerini, sözlerini yürüdürler. AKP hökümeti fars ırqçı  mallalarının ağzı ile yatıb-durmaqla Günéy Azerbaycanlıların sesini yalnız qulaqardı étmekle qalmayıb, özgürlükçü çalışqanlarını(fealları) sıxışdırıb, didergin étmekde farslarla işbirliyi içindedir. Bu sıradan Günéy Azerbaycan Milli Oyanış Hereketi'nin (GAMOH-un) başçısı Dr. Çağrı (M. Ali) Çéhréqanlı'nın 2006-de tutuqlanıb, yurddışı édilmesi açıq örnek olaraq hamıya tanışdır. AKP, Filistin-Qazze sorununu "insanlıq" sorumluluqları olduğundan dolayı devlet politikası düzéyine qaldırırken iran adlandırılan yér ile işbirliyi qapsamında Günéy déye bir sorunun olduğunu bilincli olaraq danmaqdadır. Yalnız, bu da çıxarsız déyil, yayılan xeberlere göre 2008-de 18.5 milyar dolar deyerinde qaçaq qızıl-pul iran adlandırılan yérden yük maşınları ile Türkiye'ye girişden sonra tutulub, ancaq néce oldu, hara gétdiyi indi de kimseye belli déyilse de tutulma olayından önce Receb Erdoğan'nın sévinerek 18.5 milyar dolar pulun geleceyinin açıqlaması her neyi ortaya qoyarken uluslararası islamçı mafıyanın néce işlediyini de açıqlayır.

21 ereb ölkesi ile yanaşı bir sürü başqa ölkelerin desdeyi arxasında olan Filistin üçün géce-gündüz yaş töken AKP neden kürd yağmacıların elinde esir olan Kerkük'e baxmır. Iraq'a gédib, Necef'de mallaların el-öpmesine qoşan, Erbil'de kürd eşiret başçısı ile kürdüstan havalımanı açan Erdoğan, neden Kerkükü, Türkleri saymamazlıqdan gelir? Yoxsa, o hankı ölkenin adıyla başbaxanlıq étdiyinin bilincinde déyil?

5- Türkiyenin iç dévingenliyi (dinamikliyi)

Çevrimdışı Tonyukuk

  • Türkçü-Turancı
  • ****
  • İleti: 140
Ynt: Xaçlı Yéniçériler
« Yanıtla #2 : 18 Haziran 2011, 19:47:31 »
       AKP-nin at gezdirmesi

 12 Éylül 1980-dan sonra Turgut Özal dönemi ile Türkiye'de gerçekleşen ikinci islamlaşdırma dalqası yalnız teriqetlerin güclenmesi ile qalmayıb, bağnaz-yobaz düşüncelere çağdaşlıq, aydınlıq bezeyi vérilerek bilimsel ortamlarda da boy görsedilmesi saqlanır. Bu doğrultuda kişilikler(şexsiyetler) yaradılıb, güclü médyalar ile propagandaları gerçekleşir. Fetullah Gülen yalvaçlığı (péyğemberliyi), Necmeddin Erbakan'ın başçılığı ile islamçılıq gündem qazanıb, ilkin iqtidar déneyimlerini Amérikanın güdümünde olan Tansu Çiller ile géçirmeye başlayır. Ancaq, islamçılıq anlayışının "teqiye" savı bularda yéterince güclü olmadığından, Türk ordusunun basqıları ile 1997-de hökümetden uzaqlaşmalı olurlar. Bu déneyimi géçiren islamçıların desdekçileri altyapı hazırlamaqla yéni quşaq islamçıları, rantçı sermayenin dellalları olan Erdoğan-Gül cütlüyünü güclü tinbili(m)sel (psikolojisel) propagandalar ile devreye soxub, vaxtın CHP génel başqanı Deniz Baykal'ın yardımı ile siyasal yasaqlığı qalxan Erdoğan 2003-de başbaxanlıq qoltuğuna oturur. İller boyu sömürgeçiliye qarşı direnen Kamalizmi yénmek üçün démokratikleşme adı altında islamçı iqtidarı açıq-ellilikle desdekleyen Batı, bütün olanaqlarını qullanaraq Avrupa Birliyine girme qoşulları adı ile Türkiye'ni sıxışdırıb, qarqaşaya soxmaqla olduqca çox yarar qoparmağa çalışır. Bunların başında Qıbrıs ile ortodoks kilisesinin ékümeniklik sorunları dayanmaqla ermeni dayatması da gündemden düşmür. AKP de durmadan başörtü olayını gündemleşdirerek içeride din-duyğu sömürüsü yapıb, Batı'nın yardımı ile Atatürk Élliyinin (Cumhuriytinin) sékular devletçiliyini deyişdirmek üçün héç inanmadıqları élerki(démokrasi) qalxanı ile Avrupa ölçütlerine (kritérlerine) uyma adı altında Türk ulusunun çıxarlarını öz parasal, düşünsel çıxarlarına qurban vérib, qondarma gülünc al (komplo, hile, tote'e) quramlar(téoriler) ile ulusalcı gücleri tutuqlayaraq qorxudmağa, caydırmağa qalxışmaqla açıqcasına islamçı-faşizmi yürülüye qoyur. Burada bir kiçik örnekle bu allar(hileler) ne değin gülünc, düzmece olduğunun anlatmağı héç de yérsiz olmaz! 2009-da gérici-başı başbaxan yardımcısı Bülent Arınç'ın evinin çévresinde iki ordu subayını tutuqlayırlar, qayıtlı bilgilere göre tutuqlama sırasında buların birisi Arınç'ın evinin adrési olan kağızı udmağa çalışır! Qışqır-bağırla bunu mahna éderek téror gerekçesi déye ordunun, ölkenin çox gizli güvenlik belgitleri(senedleri) qorunan, ordunun "yataq otağ"-ı déyimi ile tanılan "kozmik otağ"-a girmelerini saqlayırlar. Soru: Türk ordusunun qurmay albayı durumunda olan bir subay gerçekden bu işe qalxışsa bir adrési ezberden bilmeyi bacarmırmı onu kağız üstünde yazıb, sonra da yaxalanır?! Bélesine Ergenekon-Poyrazköy-Qefes-Balyoz öyküleri ile yüzlerce ulusalcı yazar, qazéteci, esg(k)er, iş adamı, aydın, ...-ların dusdaqlara atılmalarına toxunmağımıza artıq gerek qalmır! Bir néçe tüfeng-tapança ile kosqoca Türk devletine qarşı çévriliş yapılacaqmış, oda kimler verinden(?) -iller boyu bu toprağı qoruyub ölkeye qulluq édenler vérinden!- gülünc uydurmalara artıq qarqalar da béle gülmekdedirler! Laik devletçiliyi devirmeye qalxışan, téroristleri zurna-balabanla qarşılamağa ortam yaradan, qan içen, insanlığa uyqarlığa iğrenen Hizbullahçıları özgürlüye bıraxan AKP özü olduğundan kimleri özüne düşmen séçeceyi de ap-açıq ortadadır.

Türk ordusunu sarsıdmaq üçün "ağaları"-nın buyuruğu ile ordunun içindeki qulları AKP-yi qollamaq üçün devreye soxulub, Kenan Evren'in öncülüyü ile dönemin qurmay başqanı Hilmi Özkök açıqcasına ordunun qurallarını çéyneyerek AKP yanlısı tutum sergileyerek olara bilgi sızdırmaqla islamçıların basqıcı amaclarına yarayan quraşdırılmış belgelerin elde édilmesine yardımcı olub, esgerin tutuqlanmasına sesini çıxarmamaqla, ordunun ipini AKP-nin eline bıraxaraq gelecekdeki tekelci uyqulamalarına işıq yaxır.

AKP yurd içinde qarqaşa yaradmaqla, özellikle "açılım" adı taxdıqları PKK yanlısı tutumu ile dışdesdekçilerinin dayanışmasını daha da güclendirib, içeride de nifaq salaraq yérliçilik anlayışını yayqınlaşdırmaqla bir bütünü parçalayaraq tekelci iqtıdarını parçalar -cemaetler, teriqetler- içinde/eli ile qoruyub berkidir.

AKP-nin iç quruluşu özünün faşizan üzünü açıqca görsedmekden artıq çekinmir. Herhankı bir  soru qarşısında parti qurmaylarının açıqlamaları génellikle "başbakan söylediyi gibi..." sözleri içermekle Tayyib'in dédiyinden başqa bir söz démeyin qorxusu bir ağızdan çıxan dikta yönetimin höküm sürdüyünü aydıncasına yansıdır. Bular ne amacladıqlarını açıq démeseler de öz aralarında qonu olanları bilincinde olmadan herden ağızlarından qaçıraraq avuclarını açırlar. Örnek üçün Çorum'un AKPli millet vekili Ahmad Aydoğdu islamçı olmayanlara gözdağı vérmek üçün déyir: "Siz bizi 40 il fişlediz, biz de sizi 40 il fişleyeceyiz". Éle bu fişlemelerin sonucunda top-tüfeng ile CHP başqanlıq qoltuğundan ayrılmayan Deniz Baykal "öz-özünden" açığa çıxır!

Ulusalcı aydın güclerin darmadağın olduqları bir dönemde islamçılar açıq-gizli devletin bütün olanaqlarını ellerine alaraq Türkiye'ni yéniden erebleşdirmeye doğru götürmeye çalışırlar. Burada, tanıq olduğum bir kiçik olayın anladılması yararsız olmaz. 15.08.2009 Kanada, Vancouver; Şeherin ortasında "islamic cultural expo (müselman-ların kültürel sergi-si)" adı ile çoxunluğunu ereblerin oluşdurduğu 17 ölkeden qatılımcı var. Bu sergide qatılımcılar génellikle ulusal özelliklerini yansıdan el yapımı ürünleri ile yémeklerinden örnekler sunub, çéşidli étkinlikleri ile yanaşı broşurlar da dağıdaraq ölkelerinin tanıtımını yapırlar. Türkiye adı ile qurulan iki çadırda çox sayıda dergi, kitabdan başqa héç ne yoxdur. Ora yaxınlaşıb göreceklerime inanmaq istemesem de "Nurçular" adı ile tanılan "ılımlı" islam savuncusu Fetullah Gülen déyilen birisinin tanıtımı yapılır! Orda olduğum béş-altı deqiqe içinde buların néce néçe üzlü olduqlarına yaxından tanış oluram. Qara top-saqqallı, héç üzüne uymayan mermer daşı gibi soyuq yaşıl gözleri ile qızboğanı(timsahı) andıran bir kişi masa arxasında oturub. Bir kanadalı qadın yayınlara göz gezdirerek ondan soruşur: "Türkiye néce bir yérdir, orda qadınlarla néce davranırlar, ora gétmekde bir sakınca varmı?". Adam déyir: "Yox, Türkiye sékular bir devletdir, din ile devlet ayrıdır, burda özünüzü néce dinc duyursunuzsa orda da béledir!". İkinci bir qadın yaxınlaşıb, Türkiyeni çox sévdiyini ancaq héç tanımadığını söyleyerken Filistinli olduğunu da açıqlayır. Adam durmadan déyir: "Biz Qudus'u qurtaracayıq, O(U)smanlı döneminde olduğu gibi müselmanlar güclü olub, bir olacaqlar". Qadın déyir: "Men çox sözler éşidmişem, inanmaq isteyiremse de artıq inana bilmirem". Qızboğan gözlü adam déyir: "Yox, yox bu döne öncekiler gibi déyil, artıq Türkiye bu işe girişib, gördünüz başbakanımız Davos'da ne éledi! "One minut"-u bütün dünyanın ezberidir, gavurların Atatürkçülerin dövrü bitdi artıq! İnanın bize". Son sözleri éşidince orda görevli olan genclerden bilmezcesine soruşuram Atatürk kimidi? 18-19 yaşı ancaq olan birisi déyir: "Atatürk dönme birisi idi, geldi Türkiye'de qadınların başların-bacaqların açdı!".

Türkiye'de partilerin durumu gelişmiş çağdaş ölçülere göre héç içaçici déyil. Déyesen, eşiret topluluqlarında olan "ağalıq" düzeni partilere de daşınıb, parti başqanlığına oturan birisi başarısızlığına qarşın ordan ayrılmaq, başqalarına da bir şans tanımaq sözcükleri ile tanışlığı yoxdur. Parti deyişmelerinin héç bir düşünce bağlamı olmadan düşünseliye yol açmadan su içimi gibi olması bu partilerin, bu kişilerin hangı düzéyde olduqlarını sergileyir. MHP üyelerinin başörtü oylaması gibi simgesel oylamalarda AKP-nin yanında yér almalarını bütün çıplaqlığı ile bir acı gerçek olaraq bu sırada deyerlendirmeliyik. İslamçı-Türkçü savı(tézi) artıq géçersizliyini ortaya qoymuşsa da ne yazıq tutucuların (muhafizekarların) direnişi ile bir çözüme ulaşmamaqla, çağaşırı (vaxtaşırı) ulusalcıların da dinçilerin değirmanına su tökmeklerini saqlayır. Bular deve quşu gibi yumurta déyende déyirler: "men deveyem", yük apar déyende déyirler: "men quşam"! Bu üzden Türkiye'de çağdaş gerçek bir ulusalcı partinin yéri boşdur.

Çevrimdışı Tonyukuk

  • Türkçü-Turancı
  • ****
  • İleti: 140
Ynt: Xaçlı Yéniçériler
« Yanıtla #3 : 18 Haziran 2011, 19:50:32 »
     
İslamçılar, devletin görevi xalqın haqqı olan toplumsal(sosyal) yardımlaşma anlayışını kiçik qapsamlı dinci "sedeqe" anlayışı ile deyişdirib, bu yardımlardan asılı olanlara aşağılıq duyqusu aşılayaraq qulluq terimi olan "şükran" sözcüyü ile özlerine bağlayıb, duyqu sömürgeçiliyini en üstün düzéye qaldırırlar.

Qulluq zencirleri artıq çoxdan qırılıb, özgürlük dalqası heryana yayılmaqdadır. İnsanları ister dinsel ister düşünsel bağlarla qulluqçuluğa yönlendirmek olmaz, Türk xalqını héç olmaz, onun géçmişi bunu görsedir.

Sonunc

Türkiye yalnız bölgesinde yox, dünyada bütün açılardan étkisini qoya bilecek bir birikimi barındırmaqdadır. Ancaq, ne yazıq indiyecen bunun deyerlendirme düzenin qurabilmediyi gibi çağı aşmış yapay sorunlardan da yaxa qurtara bilmeyib, bu üzden de reqiblerinin pozqunçu oyunlarına sürekli tuş gelmekdedir. Batı, Türkiye'ni çağdaşlaşma, gelişmeden alıqoymaq üçün onu islamçılaşmağa yönlendirmekdedir. Bilincsiz xalq da üzeysellikden qaynaqlanan tepkisellikle bu tuzağa düşüb, çıxarcı dinci sermayenin elinde oyuncağa çévrilerek öz ölkesinin geleceyine, çıxarlarına ters olan yollarda sürüklenir. 12 Éylül 2010 séçimleri bunun en aydın örneyi sayılır; bu séçimde démokrasi adı ile yönlendirilmiş bilgisiz biraz çox çoxunluq bilgili biraz az çoxunluğa, ölkenin geleceyine el qoyub, manipulasyon aracı olan dinin laik Türkiye'de siyasallaşmasını damğalayır.

Devletde toplumda teriqetler, cemaetler ölkenin bütün olanaqlarını öz ellerine alaraq bireylerin (ferdlerin) ilerleyişini, iş olanaqlarını béle asılı duruma getirib, illerden beri dillerde dolaşan "derin devlet" qavramını gerçek anlamda gerçekleşdiribler. AKP hökümeti devletin bütün qurumlarını ele géçirmek üçün beri başdan bu uyqulamalarına qarşı çıxabilecek qazéteci, aydın, esger,...-leri boş nedenlerle dusdağa atıb, dinçi gérici faşizmin gücünü görsedir.

AKP ile onun benzerleri Türk xalqının yox, özlerinin çıxarları doğrultusunda şeytanla da işbirliyine girerler. Olsun éle bundan dolayı Tayyib Erdoğana iran adlandırılan yérde Türk düşmeni deccal Xuméyni'nin muridi déyirler. İsalm dini "ummet" anlayışından çıxıb, ulusallaşmayınca gériciliyin qaynağı, sömürgeçiliyin maşası olmaqdan qurtula bilmediyi gibi din qurallarının da çağdaş toplum deyerleri, kültürü ile örtüşmediyince sürekli toplum içi çatışmaların, gerilimlerin nedeni olub, siyasal toplumsal bulardan da asılı olan ékonomiksel gelişmeni engeller. İslam dininin réform yétkisi, yéteneyi yoxdursa çağdaşlaşmağa qarşı olmadığından héç olmasa başörtü sorunun öz içinde çözmeli, yoxsa gelecekdeki bellirsizliklere indiden alışmalıdır.

Bir qural olaraq Batılı siyasetçilerin öz ölkelerinin, xaqlarının siyasal, parasal çıxarlarını yaqşı qorumalarını, bizim siyasetçilerden de daha ağıllı, daha bécerikli, daha düzgün olduqlarını, öz xalqlarına da neyin yaqşı-pis olduğunu daha ayrıntıları ile derinden bilmelerini bilmeliyik. Dinçilik, islamçılıq yaqşı bir nese olsaydı, olar bizden daha önce bu düşünceleri, "deyerleri" menimseyib, xalqlarına da aşılayardılar. Olar neyin ne olduğunu yaqşı bildiklerinden, Türklerin de gelişmelerini istemediklerinden islamçılığı Türkiye'de körükleyib, bizleri devre dışı bıraxmaq isteyirler.

Batılılar AKP-ni qollayırlarsa da bulara güvenilmezliyi yaqşı bilirler, ancaq çıxar söz qonusu olunca istedikleri éşşeyin palanlamasını da bacarırlar.

Ancaq, géne unudmayalım düşmen öz içimizde, amacı da Türkçülükle onun somutu Kamalizmdir.

Hilal

17.05.2011