Gönderen Konu: ANADOLUDA SONBAHAR  (Okunma sayısı 2440 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Deniz Güneş

  • Ziyaretçi
ANADOLUDA SONBAHAR
« : 24 Mayıs 2012, 17:44:38 »
Anadoluda Sonbahar

Güneş, ay, ateş ve su, Tengri'nin kudretinin sembolleridir. İnsanların Gök'e dua ederek elde ettiklerine inandıkları "Buyan" adlı enerji, güneşin göğün neresinde durduğuna bağlı olarak değişir.


Bengü-taş, eski Türklerde geyik tasvirli dikilitaş, alplere mahsus bir “ölümsüzlük kayasıydı” ve ruhlarının sonsuz bir dönüşüm döngüsü içinde göğe yükselişini vurgulamaktaydı.”


Hazan suya indi ağaç soyundu
Sarı bir gecelik giyindi toprak
Anadoluda sonbahar
kadınların toprak kokan yüreğinde,
kınalı ellerinde, dağ Türkülerinde
Bir ala geyik belki, belki bir kuş
ya da yılan
Tadı damağında kalan kasvet hasrete yazılan
gül
Periştelerin kanatlarında ay-gızın saçlarında


Tan ağarırken kırılgan dallarda ışık
Yağmurun buyanı sarı ıslak yapraklar,
Anadoluda sonbahar
kadınların toprak kokan yüreğinde,
Bir karınca kadar sessiz
ölümün belleğinde
Rüzgarın kekre soluğunda savrulur dağılarak
Bengü-taşın dört yönünde güneş ay ateş ve su
Dönüşüm döngüsünde kendini tekrarlayan tekrar


Göklerin omuzlarında
beyaz kara bulutlar
Gri bir rengin tarayışı suya akseden senfoniyi
Anadoluda sonbahar
Yağız delikanlıların ayak izleri sığ çamurlarda
Hasat
zamanı telaşında dolunay
Taze ekmek kokusunun silüeti gezer başaklarda
Nasırlı bir elin bilgeliği ateş
Ve
aşk
Dört mevsimde Eylül sadece
ölüm kokar


Deniz Güneş Karagülle